Column: Voor de klas
Columns 4 september 2018
Ik had mezelf voorgenomen het niet te doen in de zomervakantie: aan school denken. Duitse berichten, verhalen, wetenswaardigheden direct aan lessen koppelen. Over leerlingen peinzen. Ik had er een tactiek voor bedacht: telkens als ik aan schoolwerk dacht, dacht ik aan yoghurt. Eindeloze hoeveelheden witte yoghurt, in donkergroene verpakkingen. Yoghurt yoghurt yoghurt dacht ik – en dan schoof vanzelf de vakantie weer in beeld.
Deze weken zijn van mij, vond ik, niet van klassen en collega’s en vakinhoud. Maar hoewel het waar is, is het natuurlijk ook onzin. Hoe harder ik mijn best deed niet aan school te denken, hoe vaker ik aan school dacht. En toen ik las over Chemnitz kon ik het al helemaal niet meer stoppen.
In Chemnitz, een stad in de deelstaat Saksen, braken eind augustus rellen uit, nadat twee mannen met Syrische en Irakese achtergrond gearresteerd werden voor de moord op een Duitse man. Extreemrechts verenigde zich en demonstreerde met geweld tegen migranten. Er vielen meerdere gewonden, mensen die er ‘niet Duits’ uitzagen werden doelwit van klopjachten. Woedende mensen schreeuwden: ‘Ausländer raus!’. Minister-president Kretschmer werd verweten dat hij de problematiek met rechtsextremisme bagatelliseerde, linkse demonstranten gingen in tegenactie. De spanningen hielden maar aan. In ons buurland, ons leuke, mooie, succesvolle buurland.
Ik kon het niet helpen, ik dacht alleen maar: wat ben ik in mijn lessen toch druk met Duitsland leuk maken. En aantrekkelijk. Wat doen we toch hard ons best om Duits vooral vermakelijk en mooi te laten zijn, Duits, de onder de bank geschoven, daar verstofte en weggeteerde knuffel, die heus nog zacht en lief en aaibaar is. De grammatica bijt heus niet! Kijk hoe mooi de natuur! Neem anders nog een Bratwurst! Maar Duitsland is niet mooi en leuk en succesvol, dacht ik toen ik over Chemnitz las. Duitsland is lelijk en verdeeld en in de war.
Van vrolijke vlaggetjes en großartige quizzen over Adidas en Opel worden leerlingen moe. Dus nam ik me voor – liggend op een strand, op een vakantiebestemming die eens niet Duitsland was – dat ik leerlingen dit jaar ook het lelijke Duitsland wil laten zien. De brullende botsingen, de haat. Omdat je volgens mij het aantrekkelijke niet kunt overbrengen als je het afstotelijke negeert.
(Overigens werkt het soms heus, ook buiten de vakanties om, op drukke avonden waar nodig ontspannen moet worden: yoghurt yoghurt yoghurt yoghurt.)
Lees meer:
‘School moet een democratische oefenplaats zijn’
Op een school in Gronau zagen Nederlandse schoolleiders hoe goed burgerschapsonderwijs er uit kan zien.
Duitse scholieren kunnen eindelijk examens oefenen
De Duitse ngo FragDenStaat stelt dure oefenexamens gratis beschikbaar voor scholieren. Uitgeverijen verdienden daar miljoenen mee.
DDR-zomerkamp tot leven gewekt voor scholieren
In de educatieve VR-beleving kunnen scholieren zelf ervaren hoe het communisme in Oost-Duitsland werkte.
Duitsland worstelt met academische vrijheid
De grenzen van de academische vrijheid staan in Nederland en in Duitsland ter discussie. Cancellen is ongewenst, maar desinformatie verspreiden is dat ook.
Duitslandweb
Reacties
Louis Royen -
Onvoorstelbaar, de eenzijdige en bewust gekleurde berichtgeving in door álle belastingbetalers verplicht gefinancierde publieke media.
Mrgalak -
Henk Smout -
Henk Smout Henk Smout
Peter de Bourgraaf -
Claudia Tillmann -
Renske Koenders -
Een mooi geschreven stuk. Maar om nou maar meteen te zeggen dat heel Duitsland fout is, vind ik niet kunnen. Het spontaan georganiseerde concert #wirsindmehr met kopstukken als de 'Toten Hosen' bewijst het tegendeel. Je hebt extreem rechts en extreem links. Dat klopt. Maar de enorme menigte in het midden mag niet worden vergeten.