Zu Knyphausen: melancholische 'Liedermacher'

Gisbert zu Knyphausen (1979) - geen artiestennaam - geldt in Duitsland als ‘gearriveerd’. Zijn concerten zijn steevast uitverkocht en eind maart stond hij nog in een bomvolle grote zaal van de Elbphilharmonie in Hamburg, samen met pianist Kai Schumacher. In het project ‘Lass irre Hunde heulen’ brengen ze een nieuwe interpretatie van klassieke Schubert-liederen.

In Nederland is Zu Knyphausen minder bekend, toch begon zijn muzikale carrière hier. De zanger studeerde muziektherapie in Nijmegen, voor hij in 2005 naar Hamburg vertrok. In die tijd kwam hij “gern und oft” in debatcentrum en filmhuis Lux, schrijft hij op Facebook. Op youtube is te zien dat hij ook in het Nederlands kan zingen; hij coverde het nummer ‘Bagagedrager’ van Spinvis. 

Zu Knyphausen ging op de uitnodiging in om van de Duits-Nederlandse debatavond 'Sturm und Drang' van het Duitsland Instituut Amsterdam op 20 april een muzikaal feestje te maken. Op de avond brengt gespreksleider Mario Daniels de Duitse klimaatactiviste Linda Kastrup in gesprek met Benito Walker, van Youth for Climate Nederland. Gisbert zu Knyphausen heeft zich aangesloten bij Artists for Future. Die stelden een pamflet op waarin ze zich solidair verklaren met de strijd van scholierenbeweging Fridays for Future.

Zijn opmerkelijke naam dankt Zu Knyphausen aan zijn adellijke afkomst. Zijn ouders en zijn broer hebben een wijngoed in de Rheingau, Baron Knyphausen. Gisbert organiseert er ieder jaar een muziekfestival waar geen bier maar wijn wordt geschonken.

De veertiger houdt van afwisseling, blijkt uit de vele projecten en samenwerkingen waarbij hij betrokken is (geweest). Momenteel wisselt hij optredens met zijn band Husten af met de Schubert-liederen en speelt hij bas in de band Paula Paula van zijn vriendin. Eerder dit jaar deed hij in Zwitserland mee aan een opera-achtige revuevoorstelling 'The Black Rider / Der Freischütz'.

De singer-songwriter - waar ze in Duitsland het mooie woord Liedermacher voor kennen - zingt over zijn leven en biedt daarbij alle ruimte aan de twijfels die hij heeft. Uiteindelijk overwint meestal het optimisme. Zoals hij al op zijn debuutalbum (2008) in het lied ‘Sommertag’ zingt: “Doch gerade dann, wenn ich dann wirklich nicht mehr weiter will, liegt mein gepflegter Pessimismus in Scherben.”